از محرومیت تا مشارکت؛ زنان افغانستان در خارج از کشور به جایگاه‌های سیاسی می‌رسند

استکهلم – نسیبه دیتبار، سیاستمدار افغانستانی‌تبار و عضو حزب محیط زیست سویدن، برای انتخابات پارلمانی این کشور نامزد شده است. او می‌گوید دفاع از برابری جنسیتی، دموکراسی، حقوق بشر و افزایش مشارکت مهاجران در جامعه و سیاست از مهم‌ترین اولویت‌هایش است.

دیتبار در گفت‌وگو با رسانه افغانستان اینترنشنال، سیاست‌های طالبان علیه زنان و دختران را مصداق «آپارتاید جنسیتی» خواند و گفت این گروه با محروم کردن زنان از آموزش، اشتغال و حضور در عرصه عمومی، نیمی از جامعه افغانستان را از حقوق اساسی خود محروم کرده است.

او از جامعه جهانی خواست در تعامل با طالبان، وضعیت حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان و دختران، را در اولویت قرار دهد و تأکید کرد که نباید با سیاست‌های محدودکننده این گروه عادی‌سازی صورت گیرد.

نسیبه دیتبار که اصالتاً اهل افغانستان است، در دوران کودکی به همراه خانواده به دلیل جنگ این کشور را ترک کرد و سال‌ها به‌عنوان مهاجر در ایران زندگی کرد. او در سال ۰۲۰۲ به سویدن مهاجرت کرد و اکنون عضو کمیته برابری جنسیتی و تنوع حزب محیط زیست سویدن است. این حزب او را از حوزه انتخابیه استکهلم برای انتخابات پارلمانی معرفی کرده است.

دیتبار دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد حقوق بشر است و در سال‌های گذشته در حوزه‌های حقوق بشر، برابری، مشارکت اجتماعی مهاجران و عدالت اجتماعی فعالیت داشته است. او همچنین عضو شورای شهر و هیئت‌مدیره انجمن سازمان ملل در سویدن است.

این نامزد انتخابات پارلمان سویدن با اشاره به نقش مهاجران در توسعه جامعه گفت: «ما کار می‌کنیم، درس می‌خوانیم، مالیات می‌پردازیم و هر روز در پیشرفت جامعه سهیم هستیم، اما تجربه‌ها و دیدگاه‌های ما هنوز به اندازه کافی در سیاست بازتاب نیافته است».

او همچنین تأکید کرد: «هیچ‌کس نباید به دلیل نام، پیشینه یا باورهایش مورد تبعیض قرار گیرد. سویدن باید همچنان از دموکراسی، برابری جنسیتی و حقوق بشر، هم در داخل کشور و هم در عرصه بین‌المللی، دفاع کند».

دیتبار با اشاره به تجربه شخصی خود از مهاجرت و تبعیض گفت که در ایران نیز با محدودیت‌ها و محرومیت‌هایی روبه‌رو بوده و همین تجربه باعث شده است درد و رنج زنان افغانستان را عمیق‌تر درک کند.

نامزدی نسیبه دیتبار در حالی مطرح می‌شود که زنان و دختران افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، از بسیاری از حقوق بنیادین، از جمله آموزش، اشتغال و مشارکت سیاسی، محروم شده‌اند. در سال‌های اخیر، شماری از زنان افغانستان در خارج از کشور با حضور در عرصه‌های سیاسی، مدنی و بین‌المللی تلاش کرده‌اند صدای زنان و دختران افغانستان را در مجامع جهانی بازتاب دهند.